ढ्यांङ्ग्रो (कविता)
मौन छु सुषुप्त छु
तर यसलाई कमजोरी नसोचिदिनु
अंह मलाई फिटिक्कै मन पर्दैन
हतियारको कर्कश कर्णभेदी र
रक्तपिपासु खुकुरीको छप्प छप्प आवाज
जसलाई भिरेर मेरो बाले पल्टनमा
बहादुरको बिल्ला भिर्दै थापे होलान्
केही थान तक्माहरु
म त चुपचाप शब्दहरु र रंगहरुमा
खोजिरहेछु मेरो पहिचान
यसैलाई मौनता सोचेर
नदबाईदिनु मेरो शब्दहरुलाई
ननिम्त्याईदिनु मेरो रंगहरुलाई
जबर्जस्ती रगतको होली खेल्न
हो,म बिरोधी हुं
बा को दुश्मन तर्साउने बन्दुकको
म बिरोधी हैन
कुनै जातको,कुनै धर्मको
तर मेरो मौनतालाई कमजोरी ठानेर
नकुल्चिदिनु मेरो भावनाहरुलाई
दुश्मनलाई तर्साउन मलाई
न खुकुरीमा धार लगाउनु पर्दछ
न त बन्दुकको नाल सफा गर्न नै
तर अवश्य
मैले ठोक्नपनि जानेको छु
बीर मसान,टुनामुना,लागोभागो खेद्ने
मेरो बाजेको ढ्याङ्ग्रो

म, गौ-माता अनि मेरो देशको कानून
यो तिम्रो राज्य हो गौ-माता
यो तिम्रो शहर हो
तिम्रै निम्ति बनेका छन कानून
तिम्रै सुरक्षामा खटिन्छन गोठाला देखि
देशको पुलिस प्रशासन..
बधाई गौ-माता !
म त नाथे एउटा मान्छे जातको पनि छोरीमान्छे न हुँ!
एक-दुइ वटा बच्चा-बच्चिको आमा न हुँ
जाबो मेरो त काँचै लुछी-लुछी मासु खाएका त हुन
तिमीलाई जस्तो कहाँ च्वाट्टै काटेर भक-भकी आगो
माथि उमालेर खाएका हुन र,
मेरो काँचो मासु खानेहरुलाई सजाय दिन्छ र यो राज्यले ?
म हैन, तिमी सर्बश्रेष्ठ प्राणी हौ
तिम्रो पिसाब अमृत हुन्छ
मेरो पिसाब फेर्ने अङ्ग
त्यसैले त हतारिन्छन् नरपिसाचहरु
झम्टिदै लुछ्न..
बरु मलाई पनि स्विकार्य छ तिमीलाई जस्तो
च्वाट्टै काटेर मेरो मासु टुक्रा-टुक्रा पारोस
तात्ताको आगोको रागमा पोलेर खाओस
भक-भकी उम्लिरहेको तेलमा तारेर खाओस
या आफ्नो स्वाद अनुसार सुकुटी, चाउमिन
या मो-मो बनाएर खाओस
तर...
जिउँदै मेरो इज्जत र आत्मासम्मानलाई लुछी-लुछी खाए मलाई
जिउँदो लास बनाएर मनपरी मेरो शरीर
सँग खेलेर मारे मलाई...
तै पनि बेखबर भएर बस्छ मेरो देशको कानून
म जस्तै छोरीमान्छेहरुले चलाएको राज्य
देख्छ त केवल तिमीलाई मारेको गौ-माता !
हुन त तिमी राज्य र कानूनको माता हौ
तिम्रो लागि पो कानून बन्न सुहाउँछ
तिमीलाई मार्नेहरु अपराधी हुन्छन
म नाथे त एक-दुइ वटा बच्चाहरुको माता न हुँ
मान्छे जात भित्रको एउटी छोरीमान्छे न हुँ
म जस्तो जाबोको लागि कहाँ बन्छ र कानून
मलाई मार्ने अपराधीलाई पक्रने फुर्सद कहाँ
हुन्छ र राज्यलाई...
त्यसैले त भन्दैछु, यो राज्य तिम्रो हो गौ-माता
यो शहर तिम्रै हो..
तिमीलाई मार्ने मात्र अपराधी हुन
मलाई बलत्कार गरेर मार्नेहरु त साहसी हुन
अनि त राज्यले तिमीलाई मार्नेहरुलाई सजाय
दिन्छन्...
मलाई मार्नेहरुलाई प्रोत्साहन
र आजकाल तिमीलाई मार्न डराइरहेछन
भने 'म' हरुलाई बलत्कार गरेर मार्न हौसिरहेछन
यो राज्य र कानून तिम्रै लागि हो
लौ तिमीलाई बधाई गौ-माता !!!

मालिक
श्रीमतीको लागि हातमा बाला
बैंनीको लागि गलामा सिक्री
स्कुल जाने भतिजको लागि झोला
टुकुटुकु हिँड्ने भतिजीको लागि राम्रो नाना
किन्दिएँ ।

तर अझैं पनि बांकी नै छ किन्न
श्रीमतीको लापग सपनाको घर
दाइलाई लखपति बन्ने महत्त्वकांक्षा
आमाको लागि पुरानो खुशी
बाबाको लागि एक झोला बलवान खैंनी
मेरो लागि एक जोर नयाँ सपना
र मैले नजन्माएको छोरीको लागि के–के ।

मालिक
आज म अलिकति खुशी छु
तैपनि मस्तिष्क गलेको छ
मौसम चिसो छ
मन भोकाएको छ
रामेन चाउचाउको तातो झोल पिउन चाहन्छु ।

जिन्दगी साँधेर एउटा युग बाँच्न चाहन्छु
हिँउले सपना कलेटी परेको बेला
आमाको न्यानो काख
बाबाको कसिलो स्पर्श
प्रियसीको अजम्बरी माया सम्झेर
समयको आँगनमा नाँच्न नजानेर
एक्लै लबर्राउँछु मालिक म ।

मालिक
आज अलि धेरै दुखेको छ
पाइतालादेखि नै थाकेको छु
गिलो माटो जस्तै भाको छु
नदुखेको शरीरको कुनै हाँगा छैन् ।

जरादेखि आकाशसम्म
थिलथिल भएर
आधा फयात्त
कुहिएको जिन्दगी हुर्काएको छु
मुठ्ठी भरिको मुटुमा ।

मालिक
दुखाइ कम गर्न उपद्रो पिउन चाहन्छु ।
अस्पताल पुगेर मिठो औषधि खान चाहन्छु
यो युग भरि नदुखेर
कलकल निदाउन चाहन्छु ।

मालिक
तिम्रो पाउमा पर्दापर्दै ढले भने
तिमीले मलाई काठको बाकसमा सजाएर
फूलको गुच्छा र मलाई जलाउन पुग्ने
पैसाको बिटा हाल्दिएर त पठाउँला
तर
मेरो लाश हेरी
आँसुमा लपक्क भिजेर
आँखाको आँसु रोकी
तिमी दिएको एक बिटा पैसामा
के मेरी प्रियसी रमाउलिन् मालिक
ता ता तु तु गर्दै
मेरी भतिजी कसरी खेल्ली मसंग ?

बुढेसकाल र चिसोले चाउरिएका
मेरा बा र आमा
न्यानो आभास गर्लान् ?
मलाई मुढा बनाई तापेर

भो मालिक
यो खोंचमा एक्लै निदाउन चाहन्नँ
बरु
म मेरो आमाको लागि
सगरमाथाभन्दा अग्लो भएर
आफ्नै खाडलमा उभिन चाहन्छु
मेरो बाबाको लागि
बुद्ध नै किन नहोस् ।

तर,
उनकै छायामा बुढो भई
एक अँगालो हुर्किन चाहन्छु ।

एक कहानी बनाउछु,मुक्तक
सँसार कै बिसिष्ट एक कहानी बनाउछु ।
ज्ञान सँगै माया र दयाकि खानी बनाउछु ।
सिता जस्ति कन्या भेटियोस मात्रै मलाइ,,
मुटु राज्यको आदर्श महारानी बनाउछु ।

मलाइ एउटा मुक्तक ” लेख्नु” छ।
नेपाल समृद्ध भएको “देख्नु” छ।
नेपालले हरेक क्षेत्रबाट अब यहॉ ”
सगरमाथाको उचाइमा “टेक्नु” छ।

जब तपॉइको हिरोनै भिलेन हुनेछ ।
तब भरोसा भन्ने चिज क्लिन हुनेछ ।
कलियुगको पराकास्टा बन्नेछ त्यो दिन,,
मानविय आत्मियता तेसै बिलिन हुनेछ।

आफुले जानेको अरुलाइ सिकाउनु पर्छ।
गल्ति कमि-कमजोरिहरु झिकाउनु पर्छ।
असत्य हावि हुँदा अन्याय बढ्छ यहॉ,,
सत्यता र न्यायोचितलाइ टिकाउनु पर्छ।

दुखपिडा भोगेपछि चोट हुन्छ जिन्दगि।
बिनागल्ति कहिलेकॉहि खोट हुन्छ जिन्दगि।
सँघर्ष र सत्यताको जसले रोज्छ बाटोयहॉ,,
सफलता र उपलब्धिको बोट हुन्छ जिन्दगि।

जल्नेहरुको भिडमा चल्न सिक्नुस तपॉइ ।
निभ्नेहरुको भिडमा जल्न सिक्नुस तपॉइ।
जिउँदैलाइनि मर्यो भनि गाड्न खोज्छन यहाँ,,
हजारौंले च्याप्दा पनि हल्न सिक्नुस तपॉइ।

फूलका लासहरु
जवानी फुलेर मगामगाउन थालेपछि
फूलहरु आगो बोकेर हिंड्नु पर्ने भएको छ
समयको कमजोर पाखुराले
थेग्न नसक्दा फुलेका डालीहरु
भ्रमित /ससंकित र भयभित रहनुपर्छ
आफ्नै जवानिसंग फूलहरु
कतिन्जेल हांसीरहनु
आफ्नै निरिहपनसंग यसरि ?
झ्यालहरु आँखा खोल्दै
जिब्रो लप्लपाउँदै
चिहाउँछन् फूलको सुकोमल सौन्दर्य
र रयाल चुहाउँछन् मुर्कटटाहरु
हाटबजारमा -
नूनतेल किनबेच गर्नेहरुभन्दा
फूलको सुन्दरतामा रयाल चुहाउनेहरु धेरै हुन्छन्
कताकता जोगाएर फुल्नु जोवन ?
सबेरै पँधेरो जाँदा
बाटोहरुसंग पनि डराउनु पर्ने
खुड्किलो र गौंडाहरुसंग तर्सिनु पर्ने
स्कूल जाँदा
कलेज जाँदा
उच्छ्रिंगखल सडक किनारहरू
सुँघेर बस्छन् हावामा
फूलको सुगन्ध
सुसेल्छन् उन्मत्त वैंशको साँढे
आमाहरु दिनभरी
चिन्ताको बिस्कुन सुकाउँछन्
आङमा मलिनो घाम बोकेर
न बाबुहरू पहरा बनेर उभिन सक्छन्
न दाजुहरु काँडेतार बनेर उभिन सक्छन्
दिन दहाडै
फूलहरु चुंडीन्छन्
चुँड्ने हातहरु काटिन्नन्
लुछ्ने दांतहरु भाँचिन्नन्
ताछीन्नन् वैंश उम्रिएका
उत्ताउला काँडाहरु
न्यायका आँखाहरु
बन्द हुन्छन्
न्यायालयका ढोकाहरु बन्द हुन्छन्
अनि हुर्कन्छन्
बनमाराहरु रात/बिरात
पून:दोहोरिन्छ फूल चुँडीने क्रम
ईश्वर छैन मन्दिरहरुमा
निर्जीव ढुङ्गाहरु छन्
ढुङ्गाहरु नि:शब्द छन्
तर अब
चुँडीएका फूलहरुका आँसुको थोपाबाट
दनदन बल्नेछ आगो
र डढाउनेछ ईश्वरद्वारा निर्मित
तिनै निर्मम मुर्कुट्टाहरुलाई
फूलका लासहरु उठेर
पिउनेछन् मुर्कट्टाहरुको रगत ।

<<  <    1 [2] 3 4 5 6 7 8 9 10    >  >> 


 


कोरियामा विपुल क्षेत्रीको लाईभ कन्सर्ट


चर्चित गायक राज सिग्देलको कोरियामा भव्य प्रस्तुती












सर्वाधिकार नेपालीकोरिया डटकममा सुरक्षित छ । नेपालीकोरिया डटकममा प्रकाशित सामाग्रीहरु साभार गर्दा स्रोत खुलाई दिनु होला । स्रोत नखुलाई साभार नगरी दिनु होला । धन्यबाद हाम्रो ईमेल ठेगाना : nk@nepalikorea.com,nepalikorea@gmail.com